Home Page

Wat doe je als een nog altijd vrolijk gezicht met twee enorme flaporen, badend in het zweet van het veel te warme paashaaspak, je vriendelijk aankijkt en vraagt: "Kun je schrijven"? Al licht in het hoofd van de voorjaarszon en de huiswijn wordt het lastig om nee te zeggen, als je dat al zou willen na een gezellige middag in de campo op en rond Vina Nova. Vooraleerst gaat er namelijk veel dank uit naar het clubje vrijwilligers dat hun beste beentje hebben voorgezet om een meer dan geslaagde middag te maken van het paasfeest. Na een enthousiast ontvangst door Familie de Haas, nomen est omen, hebben we met een kleine 50 kinderen en volwassen een uitgezette paasspeurtocht volbracht, inclusief oud-Hollandsch eierhoppen en lepellopen. Het grote en spannende hoogtepunt van de speurtocht voor menig bang kinderhartje was de foto met de levensechte Paashaas. Papa en Mama werden meegetrokken en zo is het toch gelukt een vrolijke foto te maken. Veel makkelijker was het om de kinderen te verleiden de verstopte paaseieren te vinden tussen de olijfbomen terwijl door de ouders van de cava werd genoten op het terras. Als de kinderen al niet van elkaar hebben genoten dan waren het wel de ouders, die zich door de keuze van de locatie alleen maar hoefden te concentreren op het doorgeven van de olijfolie, het niveau van de wijn in de glazen en de conversatie. De rest ging vanzelf. Het is maar de vraag wie uiteindelijk het meeste hebben genoten. Al met al een heerlijke middag in de campo met goed gezelschap. Voldaan zijn we teruggereden naar Barcelona. Met net een paar chocolade-eitjes te veel op, gingen op de achterbank de oogjes dicht nog voor dat we op de snelweg waren. Tot een volgende keer.
Fam Wels - De Lint

Op zondag 16 december was er de jaarlijkse kerstlunch van de vereniging. Naar ik heb begrepen, was het voor het eerst op zondag, wat mij betreft een aanrader, want zo’n lunch op werkdagen is toch lastig voor veel mensen. Omdat Bob, m’n vriend met wie ik sinds maart 2007 in Barcelona woon, een paar dagen in NL was, had ik Johanna gevraagd of het ook goed was om een vriendin mee te nemen. Dit was geen probleem, dus we zijn gezellig samen op de fiets naar het Hotel Princesa Sofia. Volgens mij was het voor het eerst dat daar mensen voor de deur hun fiets parkeerden, althans de portier reageerde erg verbaasd. Tja, we blijven toch Nederlanders he?! De lunch was erg gezellig en heel erg goed (we waren blij dat we op de terugweg de calorietjes er weer wat af konden fietsen). Er was geen hele grote opkomst, dat was wel jammer, dus ik hoop dat meer mensen zich volgend jaar zullen aanmelden; hoe meer zielen, hoe meer vreugd tenslotte. Het eten was super, er was heel veel keuze, met koude en warme buffetten en er werd een heerlijke wijn bij geschonken! Ook de gesprekken aan tafel vonden wij erg leuk en interessant, de meest uiteenlopende onderwerpen werden besproken, van auto’s invoeren tot weglopende katten. Het is zo af en toe toch heel prettig om met andere Nederlanders de dagelijkse beslommeringen in Barcelona en Catalunya te bespreken. Al met al een aanrader voor iedereen die er niet was, en natuurlijk hopen wij dat iedereen die er dit jaar al bij was, volgend jaar weer komt! Namens Bianca een bedankje dat zij ook mee mocht komen. Hopelijk allemaal tot ziens bij de nieuwjaarsborrel! Feliz Año!
Bob en Cindy

De kerst lunch werd gehouden in een sfeervolle, rijk versierde zaal in het zeer luxe restaurant van hotel Princesa Sofia in Barcelona. Inde hal van het Hotel was een prachtige kerstboom opgesteld. Direct bij binnenkomst werden we verwelkomd met een glas champagne en was er een samenkomst van vele oude bekenden. Een staande receptie. Dat was al direct een gezellig hartelijk weerzien. Tijdens de conversatie was er geen gebrek aan gespreksstof. Bij het betreden van de gezellige zal viel direct op hoe smaakvol de tafels gedekt en versierd waren. Mevrouw Johanna de Haas had heel eer van haar werk. De uitgebreide lunch bestond uit 4 goed verzorgde gangen waar uiteraard heel veel gebruik van werd gemaakt. De gerechten werden overspoeld met heerlijke wijn en de gesprekken werden daardoor veelvuldiger en zeer onderhoudend. Naar zo'n bijeenkomst wordt terecht met veel belangstelling uitgekeken en de gezelligheid kent geen grenzen. Na de koffie werd de bijeenkomst afgesloten en werd toch wel met wat weemoed afscheid genomen van alle bekenden, echter met de wetenschap dat wij elkaar in het begin van het nieuwe jaar weer zouden ontmoeten bij de nieuwjaar borrel. Daar wordt al weer naar uitgekeken. Mevrouw de Haas, bedankt voor de goed verzorgde gezellige organisatie
Jan Berendsen

Een magisch woord, waar dit keer ruim 100 kinderen op afkwamen. Alleen kinderen? Om me heen kijkend zag ik evenzoveel vol-verwachting-klopt-ons-hart gezichten van volwassenen. Geen idee wie er méér genieten van dit jaarlijks terugkerende Sinterklaasfeest. Als (zeer) oud-bestuurslid een pluim voor alle organisatoren. Jullie doen het fantastisch. Want de kinderen worden in leeftijdsgroepen bij Sinterklaas uitgenodigd. Ondertussen worden de nog-niet-aan-de-beurt-zijnde kinderen beziggehouden met kleuren, pietenpetten maken en een enthousiaste, leuke clown. Waardoor het verveeld, want lang, wachten beslist veel minder geworden is en niemand nu meer de eerste of de laatste lijkt te zijn. Bovendien geeft Sinterklaas ieder kind de gelegenheid om bij hem te komen, hij luistert oprecht en laat zich ontelbare keren geduldig samen met de kinderen fotograferen. Soms lijkt het chaotisch, maar aan het eind van de middag heeft ieder kind het gevoel: de Sint kwam speciaal voor mij. En daar gaat het toch om! N.N.

"Zie ginds komt Sinterklaas in Spanje weer aan"........en wel op 1 december in Castelldefels!! Volgens eigen zeggen, was Sint die ochtend met het vliegtuig uit Nederland gekomen om ook alle lieve en stoute kinderen in Spanje veel cadeautjes en wijze raad te geven. En traditiegetrouw kwam Sint weer bijna op tijd! Terwijl de kinderen vanaf 11 uur druk Pieterbaas-mutsen knutselden en mooie Stoomboot-tekeningen maakten voor Sint en Piet, zaten de ouders heerlijk op het terras van het uitzicht op zee, de zon en een kop koffie te genieten. En om 12 uur kwam hij aan, de Sint met 3 Pieten!! Vol verwachting en onder aanvoering van Johanna werden vele Sinterklaas-liedjes gezongen om de Goedheiligman gunstig te stemmen voor de cadeautjes-parade! Vooral de ouders zongen uit volle borst mee en de kinderen volgden later met wat geneurie of afhankelijk van het aantal liedjes bij de schoorsteen met iets meer tekst en volume. Na het welkomst programma mochten de kinderen in leeftijdsgroepen naar binnen om bij Sint een cadeautje te ontvangen. Terwijl de andere kinderen vermaakt werden door een echte Spaanse clown, zorgden de Hoofdpiet en zijn 2 hulppieten dat er bij Sint veel liedjes gezongen werden zoals " Zie ginds komt de Stoomboot", " Sinterklaas Kapoentje", " Hoort wie klopt daar kinderen" en..............vooral veel "Sinterklaas kapoentje"! En dan kwam het moment waarop de namen van de kinderen werden opgenoemd. Gelovig of een beetje of niet, voor Sinterklaas staan blijft een indrukwekkende ervaring. En niet alleen voor de kinderen maar zeker ook voor de ouders die met gespannen gezichten toekeken. De Sint wist natuurlijk over ieder kindje de bijzonderheden van het afgelopen jaar te vertellen en was vooral heel blij dat iedereen zo goed gegroeid was in een jaar! Vele foto's, tekeningen, kadootjes, pepernoten, mandarijntjes en consumptiebonnen later nam Sint rond half drie afscheid van iedereen met "Dag Sinterklaasje da-ag da-ag da-ag da-ag Zwarte Piet" en was het een bijzonder geslaagd feest voor groot en klein geweest. Organisatie, Sint en Pieten enorm bedankt! Conny Braams

Aangezien Sinterklaas op 5 december in Nederland moet zijn werd Sinterklaas in Spanje ietsje eerder gevierd. De week voorafgaande aan zaterdag 1 december mocht mijn dochter 3 avonden de schoen zetten. Elke avond moest er een ander liedje gezongen worden en eerlijkheidshalve koste mij dat ook nogal wat moeite omdat ik ook niet helemaal tekstzuiver was. De nacht voor 1 december mocht mijn dochter bij mij slapen aangezien haar papa op reis was. Rond 5 uur ’s ochtends was ze al wakker, of het al ochtend was, ik was zelfs te moe om op de wekker te kijken. “Nicole hoe laat is het”, vroeg ik haar. In het Spaans antwoordde zij 5 puntito puntito 1 y 2. (5:12) Oh Nicole het is nog lang geen ochtend, slapen ! Om 7 uur was zij toch echt van mening dat ze niet langer kon wachten op het grote feest. Een groot aantal uren later waren we dan op locatie in Castelldefells. Op een gezellig terras met als vaste prik een blauwe hemel en een schitterende zon was het erg goed vertoeven totdat Sinterklaas zijn intocht maakte. De kinderen waren opgewonden en opgetogen … eindelijk was het dan zover !! Om beurten mochten de kinderen langs bij Sinterklaas. De kinderen die moesten wachten konden genieten van een clown of de mooiste tekening maken voor Sinterklaas, alles was tot in de puntjes georganiseerd. Toen waren wij aan de beurt. Sinterklaas wilde eerst weten wie er allemaal Nederlands spraken, praktisch alle vingers gingen omhoog. En of er ook kinderen waren die Spaans spraken en weer gingen alle vingers omhoog. En misschien kinderen die Catalaans spreken, de kinderen glommen van trots dat ze zoveel talen spraken en ook Sinterklaas was onder de indruk. Mijn dochter had geluk en was als een van de eerste aan de beurt. Het viel Sinterklaas op dat ze zich speciaal voor hem heel mooi had aangekleed en of ze dan een rondje wilde maken voor iedereen zodat zij het ook konden zien, ik zag aan haar gezichtje dat ze dit niet echt leuk vond “que vergona mami”. Het cadeau viel erg in de smaak en het was opvallend hoeveel Sinterklaas van haar wist, ze was diep onder de indruk. De goedheiligman had veel geduld en heel veel aandacht voor elk kind. Rond een uur of 2 was het afgelopen en konden we terug kijken op een zeer geslaagd Sinterklaas feest en veel gelukkige kinderen! Marcella van Doorn

Afgelopen zondag hadden, mijn man, Roy, en ik ons eerste dagje uit met de vereniging. Eerst hebben we de Bodega van CastellRoig bezocht. We kregen een leuke rondleiding langs een super verzameling oude sleutels! Vrolijk hingen ze aan de balken aan net zulke oude spijkers. Ik viel al gelijk in katzwijm voor oude stenen kruiken; zo van: mag ik die hebben of die? Nee handen op de rug en alleen maar kijken; ook leuk. Toen daalden we af naar de koele kelders met de vaten en flessen wijn en Cava. De gids, Marcel, sprak gelukkig vrij duidelijk Spaans, zodat zelfs ik het redelijk begreep. Uiteindelijk kwam het wijnproeven in de tuin. Het aarzelende voorstellen van de Nederlanders begon los te komen. Tot onze stomme verbazing spraken we wel 5 mensen die uit Oegstgeest kwamen! Wat is daar nou zo speciaal aan? Toevallig, tot een jaar geleden, woonden wij daar ook. Nou dan begint het he, zo van, ken je die? en die? Lachen. Na de Bodega trokken we naar een enig restaurant waar we gelukkig buiten konden eten. Het eten was subliem met een zalige salade als begin. Maar toen de pret voorbij was en iedereen zo n beetje vertrok. (het bedienend personeel incluis), trokken de Oegstgeesternaars bijelkaar aan een tafel en dronken de restjes wijn op. Ik vind de verhalen altijd zo interessant van andere mensen die net als wij, gewoon vertrokken zijn uit Nederland. Ik kan onderhand promoveren op alle tv progammas die over emigranten gaan, alles volg ik. Ik weet niet of ons leven ook stiekum gefilmd is, het afgelopen jaar............. Houd het maar goed in de gaten! Helaas nu is het dus alweer zomer-pauze, maar we zullen elkaar spoedig weer zien in oktober. Johanna en Dick dank voor de gezellige dag.Yvette en Roy Snel

Koninginnefeest 2007
Een ideale locatie, een mooie een dag en een fantastische sfeer. Wederom is de beslissing om samen Koninginnedag te vieren zeer succesvol gebleken.
Tegen de 250 mensen kwamen naar de casa de colonias “Can Rigol” te Begues, op korte afstand van Gava. Bij aankomst stond bij de ingang van het bord van onze financiële sponsor "Euro Economics" te pronken, die mede dit feest mogelijk maakt. Ook hingen er overal oranje vlaggetjes en ballonnen.

Traditiegetrouw kwamen er veel mensen op tijd om zich een goed plekje voor de vrijmarkt te verschaffen. Tegen halftwaalf kwamen de eerste kinderen van de Nederlandse School aan die speciaal een uur eerder uit was gegaan.

De spelletjes en activiteiten gingen ook rond deze tijd van start. De kinderen konden na ieder spelletje een kaart afstempelen die na afloop ingeruild kon worden voor een pakje fris en een versnapering. Binnen in het gebouw konden de kinderen naar hartelust tekenen, knutselen of gesminkt worden.

Ondertussen bij de bar, die geen seconde zonder werk zat, maakten de mensen dankbaar gebruik van de hapjes en drankjes die aangeboden werden tegen symbolische prijzen. De Oranjebitter werd zelfs gratis aangeboden door Kuiper. Net als vorig jaar werd het bier aangeleverd door Bavaria en was er koffie van Douwe Egberts. Achter de bar stond wederom een groot bord van "Euro Economics", onze gewaardeerde sponsor. Rond een uur of twee vonden de rookworsten nog steeds gretig aftrek alsmede de uitstekende nasi en saté die door een enthousiaste ouder werden verkocht.

Terwijl men van het goede weer en het lekkere eten genoot, werden de winaars van de tekenwedstrijd bekend gemaakt. Hierna werd er door de kinderen een kort maar krachtig "Oranje boven" gezongen. Ondanks de late receptie van het Consulaat de nacht ervoor, kregen we toch het bezoek van de Consul, wat zeer op prijs werd gesteld.

Tussen drie en vier uur liep het feest tot een eind. Alle kinderen kregen een zakje snoep mee van Chupa Chups (met tandpasta en tandborstel inbegrepen). Voor de volwassenen was er een speciaal overgevlogen editie van NRC Handelsblad. Twee aardige presentjes die een geslaagde dag afsloten.

Een ding is zeker, volgend jaar gaan we het weer samen organiseren. Wellicht weer op de dezelfde plaats en hopelijk met hetzelfde weer. Het bestuur

Na een leuk ritje richting de bergen met een prachtig uitzicht kwamen we in Vinya Nova aan. Een prima locatie met goede faciliteiten voor de kids en ouders. We werden vriendelijk ontvangen door Johanna en Dick. De speurtocht was goed georganiseerd, de kinderen vermaakten zich uitstekend en wij vonden het een mooie wandeling. Het blijft bewonderenswaardig, dat de organisatie hun tijd en energie geven om het voor eenieder leuk te maken. Na de speurtocht was er het aperitief. Dick gaf uitleg hoe de lenteuien (“calzatos”!?) te eten. Aangezien we net 4 weken in Castelldefels wonen, is alles nieuw en een avontuur. De Nederlandse vereniging is dan ook een prima houvast voor weetjes en vragen. Tijdens het aperitivo trok er een onverwacht koufront over met wind en regen. Opeens werd het alsnog winter. De glazen waaiden van de tafels en iedereen zocht een warm onderkomen. Er moest geimproviseerd worden. De bedoeling voor de kids was paaseieren zoeken en daarna buiten lunchen. De paaseieren werden terplekke uitgedeeld en dat was geen straf. Natuurlijk hadden onze kinderen de eitjes al op voor de lunch. Binnen werd een en ander georganiseerd en na wat flexibel inschikken zat iedereen. Wij hebben heerlijk gegeten. Ik heb leuke, nieuwe mensen ontmoet. De kids hadden een geweldige dag en wij ook. De zon scheen weer..... Het leven is mooi. Bedankt! Frank Schrijnemakers

We zijn net 3 weken lid van de vereniging en we dachten dat dit wel een geschikt eerste uitje met de vereniging was om met onze zoon Noah te doen. Na de goede routebeschrijving gevolgd te hebben tot de 2e afslag Collbato en wat kruisingen verlieten we de bewoonde wereld en kwamen we op een zandpad dat ons tussen de olijfbomen door leidde naar onze eindbestemming, Vinya Nova. Een echte autentieke Catalaanse Masia, gelegen aan de voet van de Monserrat. We stapte uit onze auto en konden meteen genieten van de vergezichten met de uiteraard niet te missen Montserrat op de achtergrond. We werden vriendelijk onvangen door meneer en mevrouw de Haas en werden eigenlijk direct gewezen op het feit dat de paaswandeling al binnen 5 minuten zou beginnen. De tocht was ongeveer 45 minuten maar lang genoeg met een eigenwijze peuter die achter elk bosje wel een paashaas zag en dan even moest kijken of hij er echt zat…. De kinderen konden onderweg paasspelletje doen en voor diegene die het spelletje goed had uitgevoerd, kreeg een prijsje. Onderweg kreeg Noah de schrik van z’n leven toen het toch echt gelijk kreeg en achter een bosje een paashaas zag! Na een spelletje met de paashaas en een chocolade eitje gegeten te hebben gingen we weer verder over het mooie bospad terug naar de Masia. Daar werden we verwelkomt met een drankje en uiteraard een gerecht dat niet kon ontbreken in dit jaargetijde, calcots. Na het aperetiefje hebben we in het restaurant genoten van typische Catalaanse gerechten als pan con tomate, escalivada, cordero en butifara’s van de grill en uiteraard een rood huiswijntje. Na het eten werd ik door het bestuur gestrikt om een stukje te schrijven aangezien dit gebruikelijk zou zijn voor nieuwe leden. Bij deze….. Al met al een leuke happening en zeker voor herhaling vatbaar. Ik wil het bestuur bedanken voor de gezellige dag en de uitstekende organisatie en kan iedereen aanraden om volgend jaar mee te doen. Vincent van de Waarsenburg

Het Restaurant "La Masia Can Portell"is wat mij betreft een uitstekende keuze geweest; de meeste onder U zullen de Calcotade Restaurants zeker wel kennen, maar deze was perfect. Ondanks het toch wel massale gebeuren van de meeste restaurants, was hier de inrichting heel prettig, verdeeld over diverse zaaltjes. Elke groep had zijn eigen lange tafel met een werkelijk goede attente bediening. Onze tafel was de gezelligste, niet alleen dat er overwegend Nederlands gesproken werd, maar de tafel was net als een goeie kroeg een beetje aan de krappe kant, wat als voordeel had dat de calcots niet de gelegenheid kregen snel af te koelen.

Unas líneas para describir la gran aventura de comer en el restaurante Masia Can Portell. Lo de aventura, fue mas bien la imposibilidad de llegar a tiempo, debido a una mala lectura del pequeño mapa que la pagina web del restaurante proporcionaba. Así que llegamos 30 minutos tarde, y la gran sorpresa fue que YA CASI NO QUEDABAN CALÇOTS!!!! Que susto, menos mal que los amables camareros del lugar nos calmaron trayendo inmediatamente otra teja repleta de ese delicioso manjar. Una vez en la mesa, y por fin comiendo, nos relajamos y comenzamos a disfrutar, no solamente de la comida que a mi juicio fue estupenda (en cuanto a calidad, servicio y cata), sino también de la compañia. Ninguna duda, habíamos venido a la comida los más jovenes del club. Me refiero a los más jóvenes espiritualmente. En la mesa terminamos un poco prietos, ya que 30 minutos después de nosotros llego otra pareja, y hubo que hacer hueco, pero en todo momento el personal del restaurante actuó con sentido del humor y nos facilitó todos los inconvenientes que surgían. Para los comensales situados en el lado de la mesa donde fuimos llegando los tardones, fue estupendo, ya que tripitieron la ración de calçots.... Después, cuando ya casi no podíamos más, llegó la parrillada de carnes en un formato muy original. En unas ollas de barro pusieron brasas y encima una parrilla, así que la carne se mantuvo caliente todo el tiempo que quedó, que por que no decirlo, fue muy poco. Después de la comida, había que quemar las calorías extra. Algunos nos fuimos a dar un paseo por los alrededores. El paisaje era estupendo, pero terminamos el paseo pronto por aclamación popular. Una jornada perfecta. Lo mejor de todo, la compañía. Lidia

In Spanje wonen heeft het voordeel dat Sinterklaas eerder op bezoek komt dan in Nederland. Daarom was het leuk om op 2 december de Sint al te zien in Castelldefels. Voor Lydia, onze dochter van 21 maanden, was het allemaal nieuw en spannend. Lang van te voren had ze al van de Sint gehoord, websites bezocht en liedjes geluisterd. Om hem dan in levende lijve te zien was echt een gebeurtenis. Voor zijn aankomst waren er een leuke clown en twee vrolijke Pieten die de kinderen vermaakten. Pepernoten waren er in overvloed. Lydia hield er één een half uur lang vast en keek het argwanend aan. Toen nam ze een klein hapje en haar gezicht glunderde. Wat lekker! Sinterklaas kwam toen aan en verzocht een aantal liedjes die enthousiast werden gezongen. Gedurende anderhalf uur ontving de Sint alle kinderen één voor één in een zaaltje, waar ze allemaal een kadootje, een mandarijn en een zakje pepernoten kregen. Lydia werd helemaal verlegen toen ze aan de beurt was, maar ze was wel heel erg blij met die pepernoten. De hele weg terug naar huis heeft ze (op haar manier) "Dag Sinterklaasje" gezongen. Bedankt Sint, Pieten, clown en het bestuur van de Nederlandse vereniging voor een leuke dag.

Op een zonnige zaterdag in november gingen we met goede zin op zoek naar de Goedheiligman in Casteldefels. Nadat we eerst een uur hadden vastgezten op Lesseps in de stad, verwelkomde de weldadige rust van de zee ons in Casteldefels. Daar was al een flink aantal families aanwezig en met het lekkere weer was de borrel natuurlijk op het terras. Terwijl iedereen zich tegoed deed aan pepernoten, chocomel en knutselactiviteiten kwam de kindervriend met zijn zwarte trawanten aangewandeld. Vrolijk begonnen de ouders te zingen, waarna de kinderen het ritme snel oppikten en doorzongen. Het was een goed idee van de organisatie om de centrale ontvangst kort te houden en de Sint redelijk vlot naar de ontvangstkamer te begeleiden. Daar was het erg gezellig en was plaats en tijd voor elk kind. Even een persoonlijk woord en een cadeautje dat de Sint zelf gaf. Vervolgens konden de kinderen nog even buiten met de cadeautjes spelen en de ouders bij een pilsje bijpraten. Na een poosje gaven onze jongens aan dat ze wel weer door wilden en hebben we afscheid genomen.

De lokatie op het strand was niet te missen door de vrolijk wapperende nederlandse vlag in de iets te harde wind. Ondanks het feit dat de zon al vrolijk aan de hemel stond, konden een aantal deelnemers toch niet vroeg uit de veren komen.. We begonnen daarom rijkelijk laat, maar de opkomst was groot en gevarieerd. De kinderen konden heerlijk bij Inge knutselen en kregen als verrassing een leuk doosje met inhoud. Mela moest voor haar yoga-sessie af en toe flink haar stem verheffen om boven de wind en de golven uit te komen, maar de meditatie deelnemers daarentegen genoten optimaal van deze geluiden. De schilderliefhebbers konden zich heerlijk uitleven met papier en verf en warden enthousiast begeleid door Carolina. Ter afsluiting stond een mooi gedekte picknicktafel klaar met heerlijke hapjes. Al met al een succesvolle eerste aktiviteit van het nieuwe verenigingsjaar! Workshop-leiders: nogmaals bedankt voor jullie werk en enthousiasme!

Op zondagmorgen 1 oktober vond de buitenactiviteit plaats, op het strand van Castelldefels. Voor de vereniging waarschijnlijk voor de zoveelste keer, maar voor ons de eerste activiteit die we meededen. Er stond een stevige “Gregal” en de vlag stond er dan ook prachtig bij. Wij waren wat laat en de verschillende workshops waren al in volle gang. Er hadden zich vijf groepjes op het strand gevormd: een groepje dat schilderde, een groepje dat mediteerde, een groepje dat aan joga deed, een groepje kinderen plus ouders dat knutselde en een groepje dat gewoon wat stond te praten. Dat laatste groepje werd steeds groter, omdat er gelukkig nog mensen waren die later kwamen dan wij. Al met al een buitengewoon ontspannen evenement. Daarna was er een heerlijke lunch, met allerlij weinig nederlands aandoende versnaperingen. Het is duidelijk dat iedereen goed is ingeburgerd. Niemand had dan ook zo’n oer-hollands windscherm bij zich, wat gegeven de eerdergenoemde wind wel jammer was. Al met al een geslaagde activiteit, met dank aan Karin van Timmeren voor de uitstekende organisatie.
Menno Veefkind & Miriam Castelló Francesch

Zondagmiddag, en de kledingkast ingedoken op zoek naar alles wat maar oranje van kleur is, en op naar Castelldefels. Binnen bij de balie van de tennisclub ’Andres Gimeno’ weet men niets af van de voetbalwedstrijd… ‘’Voetbal…?, nee, hier spelen we alleen tennis…’’ Maar dan vinden we toch de ruimte, voorzien van bar en breedbeeld televisie. We worden direct aan het ballon blazen gezet, en al snel loopt het vol met nog véél meer oranje. We blikken even nerveus op de televisie die al aan staat; enorme ruis en elke paar seconden vliegen er witte flitsen door het beeld. Och arme, kunnen we straks de wedstrijd wel goed volgen? Johanna heeft speciaal haar decoder meege-nomen zodat we ook het Nederlandse commentaar erbij kunnen ontvangen, en nadat een heer met wat meer technisch inzicht aan wat knoppen heeft staan prutsen hebben we goed beeld! De wedstrijd is begonnen, en de lekkere hapjes staan onderwijl klaar, al krijgen ze misschien niet de volle aandacht die ze verdienen want aller ogen zijn nu strak gericht op de verrichtingen van ‘onze jongens’ op het scherm. Wat niet wegneemt dat iedereen het zich heerlijk laat smaken samen met de pullen bier. Voetbal maakt dorstig! En dan, in de achttiende minuut, jáááá!! een doelpunt van Arjen Robben!! Geweldig, als één man springen we omhoog en voor heel even zijn we, één groot oranjelegioen samen met de vijftienduizend supporters in het Leipzig-stadion en alle andere dolblije Nederlanders, want de eerste zit er in! Wat wordt nu de tactiek, gaan de gelederen sluiten en gaan we verde-digen, of blijven we in de aanval? Het bleef spannend, ook in de tweede helft, waar Servië beslist een aantal (gelukkig gemiste) kansen kreeg. Het bleef 1-0 voor Nederland en wat een veelbelovend begin van het WK!

Eindelijk was het dan zover. Na een lange acht jaar wachten mochten “onze jongens” van Oranje eindelijk weer eens aan de bal in een wereldkampioenschap: de eerste wedstrijd van Oranje in Duitsland, en wel tegen Servië-Montenegro. En ook al zit je in Spanje, en ook al draag je het voetbal maar een lauw hart toe, hier moet je toch getuige van zijn, en het liefst samen met een grote groep landgenoten. Dit vond het feestcomité van de Nederlandse vereniging duidelijk ook. Op de warme zondagmiddag, in een prachtig “buiten” van Andres Gimeno, lokaal bekend in Castell-defells, hadden we het rijk vrijwel voor onszelf. Een ruime bar/ kantine, grappig genoeg volledig omringd door tennisbanen, zover het oog reikte. Dit herinnerde ons eraan dat er diezelfde middag de finale van een ander belangrijk toernooi afspeelde, in Parijs. In de hoek stond een groot beeldscherm, omgeven door een gezonde hoeveelheid oranje vlaggen, wimpels, ballonnen, slingers, leeuwen, toeters en bellen. Daar stonden en zaten we met pakweg veertig mensen omheen. En om het aangename met het ..eh.. aangename te verenigen, werd ruim voor de aftrap een riante pica-pica geserveerd. De wedstrijd zelf zal ik niet beschrijven (daar zijn de kranten voor), maar toen de goal van Robben viel, sloeg het handjevol mensen op de tennisbanen wel een paar balletjes mis, vanwege het plotselinge gebulder en gejoel uit de richting van de kantine. 1-0 ! En daar bleef het bij. Met een goed humeur keuvelden het oranjelegioen nog wat na. Dat “onze” Rafa Nadal bovendien de Grand Slam van Roland Garros binnenhaalde, verhoogde enkel maar de vreugde. Een deel van onze kroost kon de verleiding niet weerstaan om in het naastgelegen zwembad te springen, ook al mocht dat niet. Al met al een erg leuke middag. En ondergetekende kreeg als buitenstaander en niet-lid weer eens een goede indruk van de Nederlandse vereniging in Barcelona.

Het was weer een mooie dag. Om negen uur ging de poort open van de school “Petit Món Felisa Bastida”. Uw bestuur wreef de slaap nog uit de ogen, want ook wij hadden de nacht ervoor tot in de late uurtjes gefeest. Tijd om uit te slapen hadden we niet, want we moesten het plein van de school in krap twee uur tijd om toveren in een stukje Nederland. Na 150 meter oranje vlaggenlijn, 100 oranje ballonnen en drie enorme vlaggen van het Consulaat-Generaal ging het erop lijken. Gelukkig kregen we hulp van de ouders van de Stichting Nederlandse Taal en Cultuur. Ook de Stichting zelf had het er druk mee. Het was een reuze karwei om het luchtkussen op zijn plaats te krijgen. Maar enige zweetdruppels later stond de prachtige splinternieuwe glijbaan opgeblazen in het zonnetje te glimmen. De organisatie kon het niet laten om hem even uit te testen. Het luchtkussen was niet het enige materiaal dat de Diputació Barcelona ons belangeloos beschikbaar stelde. Ook de sjoelbakken en de mini golfbaan kwamen van de Diputació. Iets voor elven stond alles op zijn plek en druppelden de eerste kinderen met hun spulletjes binnen. Gauw bezetten ze de beste plaatsen op de trappen van het plein en stalden ze hun waar uit op hun kleedje. Uiteindelijk bezochten maar liefst 110 kinderen het Oranjefeest! Met grote moeite konden we ze van het luchtkussen afkrijgen, want eerst wilden we aandacht voor onze consul-generaal Saskia Bakker. Zij opende het feest en na het Wilhelmus konden we echt van start. De kinderen konden uit verschillende spelletjes kiezen. Het schminken was erg populair. Al gauw liepen de mooiste vlindertjes op het plein. Het spijkerpoepen viel niet mee. Best wel moeilijk om het spijkertje in de fles te laten glijden. Net als bij het minigolf, daar kostte het moeite om het balletje in het gaatje te mikken. Verder werden er prachtige oranje kronen gemaakt en leefden de kinderen zich uit op de blikken, op het koekhappen, aardappellopen, snoephappen en sjoelen. Dankzij de sponsor waren alle activiteiten gratis én kregen de kinderen nog een vlieger mee naar huis. Daarnaast werden ze ook nog eens verwend door de firma chup-a-chup. Niet alleen de kinderen vermaakten zich opperbest, ook de ouders zagen we genieten en niet in de laatste plaats door de heerlijke koffie van Marcilla / Douwe Egberts. Die werd verzorgd door de jongste telg van de familie Deen. Hij deed dat zeer charmant en had zelf nauwelijks tijd om aan de spelletjes mee te doen. De ouderraad van de Stichting verzorgde de bar. De gevulde koeken en rookworsten vonden gretig aftrek. Om 14.00 uur was het feest afgelopen en gingen sommigen kilo’s lichter naar huis en anderen sjouwden weer evenveel spullen mee naar huis, omdat het toch wel heel verleidelijk was om van het verdiende geld meteen iets anders te kopen. Al deze activiteiten waren niet mogelijk zonder de inzet van de vrijwilligers en sponsors. Hierbij bedanken wij euroeconomics, marcilla/ Douwe Egberts Spanje, Bavaria, chup-a-chup en de Stichting Nederlandse Taal en Cultuur. Het was erg plezierig samen te werken. Hopelijk zien we u volgend jaar weer.

Het schoolplein zag er heel gezellig uit. Helemaal oranje met een groot springkussen en stond vol met spullen om te verkopen , eten, drinken en spelletjes. Kinderen mochten zelf verkopen en zelf kopen. De kinderen verkochten oud speelgoed en boeken of eigen gebakken taart, koekjes of drinken. Iedereen vermaakte zich. Ook ouders: want die stonden te kletsen. Er was heel veel te doen. In het begin werd de markt geopend en moesten we allemaal het “Wilhelmus “ zingen. Er was ook een teken- en schilderwedstrijd (die ik heb gewonnen). Je moest tekenen wat je ziet als je aan Nederland denkt. Aan het eind als je weg ging, had je keuze uit lollie’s smints en snoepjes en als kadootje kreeg je een vlieger, die het best wel goed doet.
Jan Johannes Kempe van Timmeren

Op vrijdagavond 28 april bood de Consul-Generaal, mevrouw Saskia N. Bakker, de Nederlanders in Catalonië en Aragón de traditionele Koninginne-dagreceptie aan in restaurant La Font del Lleó in Barcelona. Ook dit jaar was de receptie weer zeer druk bezocht. Eigenlijk mogen we niet vertellen dat het een spetterend/reuze gezellig feest was, want anders moet het consulaat-generaal volgend jaar nog meer mensen teleurstellen. In totaal hadden 400 personen een uitgenodiging ontvangen, terwijl 100 belangstellenden dit jaar moesten worden teleurgesteld. De receptie ging later over in een dansfeest, zodat de liefhebbers zich tot in de kleine uurtjes konden uitleven op de swingende muziek. Dit jaar was er tevens een speciale attractie voor de genodigden: een optreden van de fameuze Harmonie Drunen. Bij dit alles werd ook de inwendige mens niet vergeten en was er een grote keuze aan heerlijke Nederlandse en Spaanse spijzen en dranken. Als bestuur vonden we dit een zeer geslaagd evenement en we hopen dan ook dat het volgend jaar in dezelfde vorm zal terugkeren.

Op zaterdag 1 april jongstleden vond het paasfeest van onze vereniging plaats. Het weer was bijzonder aangenaam en de opkomst bij deze activiteit was hoog. Na even de paashaas te hebben gezien bij het restaurant Vinya Nova, werd er van start gegaan met een speurtocht. Onderweg konden de kinderen een viertal spelletjes doen. De kinderen stoven enthousiast door de tocht en de ouders moesten soms hollen om ze bij te kunnen houden. Helemaal toen de paashaas weer in zicht kwam. Bij terugkomst op de Masia stond het aperitief al klaar en toen iedereen de tocht had voltooid en een drankje had gehad, was het dan eindelijk tijd voor het paaseieren zoeken. De speurders waren razendvlug en zo ontvingen alle kinderen in ruil voor de gevonden eieren een zakje met heerlijke chocolade eitjes. Voldaan en moe gingen sommigen huiswaarts en anderen genoten nog van de lunch op het heerlijke terras van Vinya Nova.

Zoals ieder jaar kwamen werd ook dit jaar het paasfeest bij Vinyanova gevierd. Tegen de rug van de Montserrat in een prachtig natuurgebied kwamen vele gezinnen met kinderen opdagen op zoek naar de paashaas. De kinderen hadden de gelegenheid om tijdens een speurtocht door het bos verschillende typische spelletjes te doen. Er werd met eieren gelopen op een lepel. Ze voelden zich als de paashaas zoals er op de Skippybal werd er op de pilonnen heen werd gehuppeld. De laatste activiteit werd geleid door de paashaas zelf. Het was fantastisch weer, dus de paashaas had het gezellig warm in het bunnypak. Het weerhield er de paashaas niet van het mandje zó te bewegen, dat de kinderen met een hoge trefferquote de eieren de mand in slingerden. Na de speurtocht was er een Cocktail waar Cava, Amstel en frisdrank geserveerd werd. Op het terras begon de sfeer er lekker in te komen. Tijdens de cocktail hadden de kinderen nog de gelegenheid om eieren te zoeken. Met bruine tanden en een gezicht vol chocoladevlekken waren ze op tijd terug om in het zonnetje aan tafel te schuiven. Aan drie lange tafels vol met nederlandse families, werd er nog land gegeten en gekletst. Het was weer heel gezellig. Een mooi feest voor de kinderen en de ouders.
Willem

Deze activiteit stond geheel in het teken van de oldtimers, in perfecte staat verkerende bolides van rond 1900-1920. Voor het gemak was als verzamelpunt het trein station van Sitges gekozen. Vlak na aankomst barstte het vuurwerk los om de eerste rally rijders (de hele stoet kwam uit Barcelona) te verwelkomen bij aankomst in Sitges. Terwijl de oldtimers bezig waren met hun rondje door Sitges, maakten wij een korte maar aantrekkelijke wandeling door het oude gedeelte van Sitges. Het einde van de wandeling bracht ons bij het kerkplein en het strand, en konden we nog mooi het einde van de intocht over de strandboulevard meepikken. Na al dat wandelen en bewonderen van "Hispano-Suizas" en andere old-timers, streken we neer in een hotel/restaurant aan de strandboulevard, waar de lunch plaatsvond. Eenmaal aan tafel bleken we toch zeker 25 man sterk en bovendien van alle pluimage, kortom alle ingrediënten voor een bijzonder geslaagde lunch. Eenmaal weer buiten zagen we net de laatste old-timers weer vertrekken. Met een aantal overblijvers bleek er nog heel wat na te praten, zodat we zelfs even vreesden de laatste trein naar Barcelona te zullen missen. De combinatie van activiteit plus lunch was uitermate succesvol, en zeker voor herhaling vatbaar!! Koert Grever

Op zondag begaven we ons goedgemutst vanuit Tarragona naar Sitges alwaar het al gauw duidelijk werd dat we niet de enigen waren die op de Antieke auto rally afkwamen. Parkeren was bijna onmogelijk, maar uiteindelijk kwamen we dan toch op de ontmoetingsplaats aan van waaruit we ons naar een hartelijke begroeting in twee groepjes vanaf het stationsplein naar de boulevard begaven. Het groepje waarin wij ons bevonden nam al gauw het besluit tot een pitstop in een Baskische tapas bar waar het al gauw ouderwets gezellig werd onder het genot van een biertje (of twee). Eenmaal op de boulevard aangekomen reden de antieke auto´s aan ons voorbij met de bestuurder en passagiers fantastisch gekleed, geheel in stijl van hun auto. Wat een spektakel voor de echte autoliefhebber! Ik kan mij niet herinneren zoveel moois tegelijk bij elkaar gezien te hebben. En jawel, ook de baas van “onze” Frank (Rijkaard), Joan la Porte reed in een van de auto´s mee. Had een mooie gelegenheid kunnen zijn om een lucratief contract binnen te slepen bij Barca, maar ondertussen hadden we al aardig honger gekregen en gingen dus maar op weg naar het restaurant waar we eerst een typische pica pica verorberden. Het eten was uitstekend, de sfeer uitermate gezellig en nieuwe mensen leren kennen, maar de snelheid van bediening was te vergelijken met die van de antieke auto´s. Al met al aanvaarden we vol voldoening de terugreis naar Tarragona. Cor Bos

De calçotliefhebbers in de vereniging togen ook dit jaar naar restaurant Masia Can Borrell, waar op zaterdag 18 februari de jaarlijkse calçotada plaats vond. Uiteindelijk bleken zich er 13 calçotliefhebbers te hebben aange-meld, waaronder ook enkele nieuwe leden. De sfeer was er daarom niet minder om en om 13:30 was iedereen aanwezig en kon er aan tafel worden gegaan. Na het welkomstwoord van onze voorzitster werd een overvloedige maaltijd opgdiend, met als hoogtepunt natuurlijk de calçots. De kwaliteit van de diverse spijzen werd ook dit jaar weer door de deelnemers gewaar-deerd. Zo vloog de tijd voorbij en om 17:00 vertrokken de eerste leden weer huiswaarts. Om enigszins bij te komen van dit culinaire geweld, maakte een deel van de groep na afloop nog een korte wandeling door de prachtige omgeving van Collserola. Wij kijken als bestuur terug op een zeer geslaagde calçotada en hopen u volgend jaar wederom te mogen verwelkomen.

Een nieuw jaar moet volgens goed Hollands gebruik worden ingewijd met een toost op dat nieuwe jaar. Vandaar dat wij als vereniging ook dit jaar weer een nieuwjaarsreceptie hebben gehouden om met zijn allen te kunnen toosten op een voorspoedig 2006. Dit jaar was gekozen voor een wel zeer authentieke locatie. Verscholen in het hartje van Barcelona lag het Catalaanse restaurantje 'El Drapaire'. De rode wijn vloeide rijkelijk en hoewel niet iedereen even enthousiast was over de Catalaanse hapjes, was de locatie een aangename afwisseling op de hotels uit voorgaande jaren. De receptie begon om 20.00 uur en hoewel de afspraak met het restaurant was tot 22.00 uur, bleef menig één nog wat langer. Dat is natuurlijk een teken van het feit dat het gezellig was. De heer Ludo Hupperts hield namens het bestuur van de vereniging een toespraak, waarin hij opmerkte dat 2006 het jaar van Rembrand is en de consul hield een toespraak waarin ze terugblikte op het jaar 2005. Na haar toespraak is de heer Hupperts hartelijk bedankt voor zijn inzet als voorzitter van de vereniging door Edward van de Ent in een grappige en beknopte speech, omdat de heer Hupperts na 2,5 jaar is gestopt als voorzitter. Waar wij als vereniging zeer verheugd mee waren, was het feit dat er een flink aantal nieuwe gezichten was. Een aantal mensen heeft zich aangemeld als lid en wij verwelkomen deze mensen hartelijk binnen de vereniging! Wij kijken als bestuur terug om een zeer geslaagde nieuwjaarsreceptie en hopen u te mogen verwelkomen op één van onze volgende activiteiten.